آکادمی و موسسه علمی پژوهشی ابن سینا

نتيجه گيری از انجام پایان نامه متالوژی حاضر

از انجام پایان نامه متالوژی حاضر می توان چنین نتیجه گرفت:

1-با افزايش درصد آلومينا در اين پوشش ها از 0 - 40%، درصد تخلخل از 5 تا 3/11 درصد افزايش يافت.
2-  به علت نرخ انجماد بسيار بالا در هنگام تشکيل اين پوشش ها، نفوذ عناصر در فصل مشترک صورت نپذيرفته است.
3- سختی پوشش ها با افزودن تا مقادير 20 آلومينا از 165بهHV 195 افزايش يافته که در ادامه با رسيدن درصد آلومينا به 40%  سختی پوشش به HV 185 کاهش پيدا می کند.
4- در آزمون سايش نمونه های بررسی شده، افزايش نيروی اعمالی آزمون سايش از 25نيوتن به 50 نيوتن، منجر به 80-90 % افزايش ميزان سايش نمونه ها گرديد.
5- در آزمون سايش نمونه های بررسی شده، افزايش سرعت لغزش از 09/0 به 18/0 متر بر ثانيه، منجر به افزايشی در ميزان سايش نمونه ها نگرديد.
6- ميزان سايش پوششهای برنزی با افزودن ذرات تقويت کننده آلومينا در حدود 4- 5 برابر کاهش    می يابد.
7- براده های حاصل از سايش با افزايش سرعت  لغزش درشت تر و ورقه ای و لايه لايه بوده اما با افزايش نيرو درشت تر شده و مقدار تغيير شکل پلاستيک آنها افزايش می يابد.
8- مکانيزم سايش فعال در اين پوشش ها در ابتدا سايش ساينده بوده که در ادامه مکانيزم تورقی اهميت بيشتری می يابد.

پيشنهادها

پیشنهادهایی که از انجام پایان نامه متالوژی حاضر می توان به آن اشاره نمود به شرح زیر می باشد.

نيروها و سرعت های لغزش انتخاب شده برای انجام آزمايشهای اين پژوهش در محدوده پايين استانداردهای سايش است. شايسته است آزمايشهای مشابهی در سرعتها و نيروهای بالاتر صورت گيرد تا اين پوشش ها تحت شرايط سايش شديدتر نيز مطالعه گردند. همچنين ذرات تقويت کننده آلومينا در انجام پایان نامه متالوژی حاضر ابعادی در مقياس ميکرومتر داشتند که اگر بتوان اندازه آنها را در مقياس نانو قرار داد، می توان از خواص منحصر به فرد نانوکامپوزيت ها بهره جست. علاوه براين اندازه پارامترهای توليد نيز از جمله متغيرهای ديگر هستند که بر رفتار سايشی پوشش ها موثرند.

در صورت داشتن هرگونه سوال با ما در ارتباط باشید.