آکادمی و موسسه علمی پژوهشی ابن سینا

بحث و نتیجه گیری

پل دوگی و استوارت هال، ویراستاران کتابی بوده اند با عنوان کار مطالعات فرهنگی کردن: داستان سونی واکمن  (1997). آنها در مقدمه ی این کتاب، عنوان می دارند که انفجار امر فرهنگی در طی دهه های گذشته، دو علت اصلی داشته است، نخست علت اسمی یا محتوایی2 آن که با گسترش فزاینده ی رویه ها و نهادهای فرهنگی، و به خصوص افزایش رسانه های همه گیر و جریانها و نظام های اطلاعاتی جهانشمول مشخص می گردد، و دیگر، علتی که آنها «علت شناخت-شناسانه3» ی انفجار امر فرهنگی می خوانند (دوگی، هال و دیگران، 1997: 2). بنابراین آنچه که با عنوان چرخش فرهنگی از آن یاد می شود، دو بال اصلی دارد، 1-چرخش اسمی و محتوایی فرهنگی 2-چرخش شناخت شناسانه ی فرهنگی. این دو بال چنان با یکدیگر در ارتباط اند، که کار مطالعات فرهنگی کردن بدون توجه توآمان به این دو بال یا به  تعبیر هال و دوگی «کرانه4» ناممکن است. نمودهای فرهنگی در حال چرخش، خود مربوط به دگرگونی های معرفت-شناختی پیرامون امر فرهنگی اند و در عین حال، همین چالش های معرفت شناختی، خود از چرخش های اسمی فرهنگی نیز تغذیه می کنند. بنابراین اگر علت اسمی چرخش فرهنگی، توجه به نمودهای بارز فرهنگی را می طلبد، علت شناخت شناسانه نیز توجه به مناسبات و امکان های پدیداری دانشی را که به چرخش فرهنگی میدان داده است، در صدر توجهات خود قرار می دهد.  بدین معنا، نمودهای مادی از امکان های معرفت شناختی مجزا نیستند. 
برای سال ها، این دو بال در مطالعه ی مطالعات فرهنگی در ایران، از یکدیگر دور افتاده بودند. نمودها و امکان های معرفت شناختی دور از یکدیگر در حوزه هایی مجزا از یکدیگر زیست می کردند و کمتر در طرحی مشترک و دارای تعینات متقابل در نظر گرفته می شدند. در حالی که زمینه مندی مطالعات فرهنگی، چندان که مدنظر گروسبرگ بوده است، بدون مفصل بندی این دو بال مهم، یعنی در ارتباط قرار دادن مداوم و البته برهه ای نمودها و امکان های معرفت شناختی ای که به پدیداری آن نمودها انجامیده اند، امکان ناپذیر است. مطالعات فرهنگی آن هنگام که در قامت دانشی نهادی و رشته ای در ایران ظاهر شد، ارتباط معنادار خود با علل معرفت شناختی پدیداری خود را از دست داد و بیشتر با نمودها درگیر شد، در حالی که پرسش های معرفت شناختی ناظر بر امکان های پدیداری پیکره های دانش، پرسش هایی دائمی و پیوسته تجدید شونده اند که در هم آیندی های متفاوت، پاسخ های متفاوتی ممکن است بیابند. پژوهش حاضر کوشید این دو بال را به بکدیگر نزدیک گرداند. از سویی جدال های معرفت شناختی ای را که به پدیداری اطلاق عام مطالعات فرهنگی منجر شدند را در پرتو هم آیندی ها و علل انضمامی و ملموس توضیح دهد و از سوی دیگر نمودهای اینک موجود در مطالعات فرهنگی ایران را در پناه آن امکان های معرفت شناختی مورد بررسی قرار دهد، که چگونه شد این نمودها غالب شدند و تفاسیر بعدی از دستورکار های مطالعات فرهنگی در ایران را متأثر از خود ساختند.  به بیانی دیگر، سیاست ها و پیامدهای مطالعات فرهنگی در ایران، با مفصل بندی این دو بال امکان پذیر است، چرا که بسنده کردن به نمودها و بی اعتنایی به امکان ها، مطالعات فرهنگی را از درک تاریخی و شناخت مناسبات هژمونیک در هم آیندی های مختلف بازخواهد داشت و تکیه ی صرف به امکان ها و بی توجهی به نمودها، مسأله ی مطالعات فرهنگی را در سطحی انتزاعی و پیشاتجربی که خاص دپارتمان های فلسفه یا ادبیات باشد، باقی نگاه خواهد داشت. 
انجام پایان نامه مطالعات فرهنگی حاضر، برای خود شأنی توصیفی/تحلیلی قائل بوده است، بدین معنا که با جزئیات تمام نشان دهد چگونه سیاست ها و پیامدهای مطالعات فرهنگی، از این دو بال متأثر بوده است. یعنی از سویی علل اسمی و صوری که با رویکردی ترجمه ای و وارداتی در آکادمی به نحوی نهادی و رشته ای پاگرفت و نیز علل معرفت شناختی که از جدال های فکری دیرپاتری در ساحت نظری مایه می-گرفتند. این دو، گاه به یکدیگر می پیوستند و گاه از یکدیگر دور می شدند و گاه نیز مطالبه  ای به-منظور پیوند این دو در هر یک از این دو قلمرو نضج می گرفت و تنش هایی را برمی انگیخت. آنچه در دانشگاه علامه طباطبایی در زمان حضور ابراهیم توفیق رخ داد، نمونه ای از تحمیل مطالبات به-منظور مفصل بندی دو کرانه ی یاد شده است.

جهت دانلود فایل کامل کلیک کنید

در صورت داشتن هرگونه سوال و یا نیاز به مشاوره در زمینه آموزش نحوه انجام پایان نامه مطالعات فرهنگی با ما در ارتباط باشید.